مهمترین این حاشیه ها - البته از دید من- خبر یکی از خبرگزاری ها بود که خبرنگار اون که از دوستان کاری من هم محسوب می شود در بخشی از خبر خود از "سوال خبرنگازی در مورد اینکه آیا احتمال استیضاح شهردار تهران به خاطر عملکرد بافت های فرسوده وجود دارد یا نه" نوشت که برای من بسیار عجیب بود.

چرا که اون خبرنگار من بودم که پرسیدم "آیا شورای شهر نمی تواند برای نظارت بیشتر بر روند نوسازی بافت های فرسوده با انتقادات موجود از ابزار های قانونی خود مثل تذکرُ سوال یا حتی استیضاح استفاده کند؟" و دانشجو هم در پاسخ توضیحات خود را ارائه داد.

اما اینکه کجای سوال من از دانشجو اینگونه برداشت می شد که من گفته ام " شهردار را به خاطر بافت فرسوده استیضاح کنید" برایم بسیار جای سوال داشت.

... اما باید بگم به عنوان خبرنگاری که هفت سال است در حوزه شهری قلم می زنم دنبال استیضاح و برکناری شهردار یا مدیران شهرداری نبودم و اصول حرفه ای روزنامه نگاری که من در پای درس اساتید نیز اموختم اینگونه ایجاب می کند که یک خبرنگار حتی اگر شخصا با مدیری مخالف است نباید در حیطه کاری آن را به وضوح علنی کند چه برسد به من که نه مخالفتی با شخص شهردار تهران و برنامه هایش  دارم نه هنوز آنقدر بزرگ شده ام که بخواهم دنبال استیضاح و برکناری مدیری باشم... امان از برداشت های شخصی خبرنگاران!